U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Het Vrouweputje is een mooie plek voor coaching of om een spirituele bijeenkomst te organiseren. Voel je vrij om van de plaats gebruik van te maken. 



Het verhaal van “blinde Tanne” (Zeeuws Sagenboek)

“Tannetje Hoebeke, blinde Tanne”en haar tante Kee hadden voor een goede vijftig jaar geleden een ontmoeting, die niet iedereen te beurt valt. Tanne had vroeger, in haar jonge jaren, net zo goed kunnen zien als jij en ik, maar van lieverlee was haar gezicht minder geworden. De dokter kon er ook niets aan doen en nu was al haar hoop gevestigd op het levende water van het 'Mariaputje' te Baarsdorp. Altijd gingen ze, misschien om niet bespot te worden, 's nachts op pad, vanuit het verre 's-Heerenhoek.

In de eenzame poel, halverwege het weiland 'de Brillen' zagen ze eens een pastoor en een koster naderen, die blijkbaar op weg waren naar een stervende. In plaats van de weg naar Heinkenszand in te slaan, gingen ze recht op Baarsdorp aan. Terwijl tante Kee en Tannetje eerbiedig een kruis sloegen, zagen beiden hen duidelijk voorbij gaan. Toen de geheimzinnige gedaanten uit het gezicht verdwenen waren, zag Tannetje niets meer. Ze was weer blind als te voren. Thans begrepen ze, dat ze de pastoor ontmoet hadden die eeuwen geleden te Baarsdorp de mis had gelezen zonder misdienaars, en daarom voor straf moet rondwaren. Voorwaar een zware straf….

Zowaar ontstond een legende.

 

Omstreeks 1946 werd het volgende verhaal opgetekend:

Een protestantse vrouw had een zeer been. Haar zoon moest geregeld naar het Vrouweputje om water te halen. Ze streek het water op haar been en de pijn was dan voor de rest van de dag verdwenen. Zoonlief begon het echter op den duur te vervelen om alsmaar naar het putje te moeten en op een dag vulde hij zijn flesje met water uit de 'dulve' (sloot), dat is toch ook water! Toen zijn moeder het water ging gebruiken zei ze meteen; “Dat is geen water van het putje. Het werkt niet!”